Vetra VBRh
|
Okres powojenny to czas dotkliwych braków taborowych. Po uruchomieniu sieci trolejbusowej w 1946 r. na bazie radzieckich trolejbusów pojawiła się konieczność zakupu nowych pojazdów. Zwrócono się w kierunku Europy Zachodniej. Rozważano trolejbusy produkcji angielskiej, ostatecznie wybrano jednak nowoczesne wówczas francuskie trolejbusy marki Vetra. Pierwsze z nich dotarły do Polski w 1947 roku. Firma Vetra istniała w latach 1925-1964. Utworzył ją Alsthom jako towarzystwo celowe do budowy trolejbusów. W 1937 Alsthom przejął spółkę. W latach 30. produkowane były trolejbusy CS60, w Polsce obecne w Wałbrzychu, a w połowie lat 40. zaprezentowano nowy model VBR. Trolejbus posiadał stalową konstrukcję, silnik o mocy 130 koni, oś tylną firmy Renault i instalację pneumatyczną Westinghouse. Pojazdy Vetra były też sprzedawane na eksport, m. in. do Algierii, Maroka i Tunezji. W latach 60. likwidowano we Francji trolejbusy i firma Vetra zakończyła produkcję w 1964 r., po wykonaniu około 1700 trolejbusów. W kabinie kierowcy znalazły się trzy pedały, odpowiedniki samochodowego sprzęgła, hamulca i gazu. Jeden był po lewej stronie kierownicy i odłączał oporniki rozruchowe, a drugi był tak jak gaz - po prawej - i odłączał kolejne oporniki. Hamowanie było realizowane obcowzbudnie, co pozwalało na odzysk energii. Sztywna oś przednia i most tylny trolejbusu. (źródło: książka J. Podoskiego o trolejbusach z 1958 r.). Model VBRh bazował na VBR i odróżniał się od niego wysokością 2,9 m wobec 2,7 m. Literka "h" w nazwie oznaczała haute - wysoki. Do Warszawy trafiła partia 15 szt. w 1947 r. (numery 31-45) oraz 10 szt. w 1949 r. (46-55). W ramach stopniowej stalinizacji życia społecznego i gospodarczego w Polsce zerwano kontakty z państwami zachodnimi i zrezygnowano z importu Vetr. Zamiast nich tabor zasilać miały wozy z bloku wschodniego. Wyjątek zrobiono dla autobusów Chausson, które przez wiele lat importowano na potrzeby Warszawy. Ponieważ Vetry były trolejbusami dobrej jakości, eksploatowano je przez kilkanaście lat. Zastąpiły je dopiero trolejbusy Škoda 9Tr, dostarczane w latach 60. Jako ciekawostkę można dodać, że producent przewidywał jazdę autonomiczną trolejbusu z wykorzystaniem agregatu na bazie silnika Peugeot 202U, 1,2 l o mocy 30 KM, napędzającego prądnicę 16 kW, co pozwalało na jazdę z prędkością 10 km/h. |
![]() |
| Dane techniczne | |
| Długość | 10000 mm |
| Szerokość | 2490 mm |
| Wysokość | 2900 mm |
| Rozstaw osi | 5200 mm |
| Ilość miejsc siedzących | 40 |
| Ilość miejsc stojących | 19 lub 20 |
| Silnik | |
| Silnik | Alsthom |
| Moc | 130 KM |
Tabela dostaw:
| MZK | Wpis |
| 31-45 | 1947 |
| 46-55 | 1949 |
| 112-115 | 1960 |
Linki zewnętrzne:
Opis trolejbusu na stronie Lubus
Zdjęcia trolejbusów Vetra kursujących w rejonie Paryża na flickr
Więcej informacji o trolejbusach w książce: Pudło J., Trolejbusy w Polsce, Księży Młyn, Łódź 2011
Poprawiony (sobota, 10 marca 2018 22:31)








