Tubauto

 

W 1948 roku do Warszawy przybyło 20 autobusów produkcji francuskiej firmy MGT (Million-Guilet-Tubauto), które stolica Polski otrzymała jako dar od francuskiej Polonii. Z wyglądu podobne były do trolejbusów Vetra VBR a rozmiarami odpowiadały autobusom Chausson APH47. Tubauto posiadał dwie pary drzwi. Pierwsze znajdowały się na przednim pomoście i były bardzo wąskie, drugie lekko przesunięte do tyłu względem środka pojazdu. Przesunięcie drugich drzwi było spowodowane umiejscowieniem silnika Panhard tuż za pierwszą osią. Do środka pojazdu prowadził jeden stopień w drzwiach. Z racji stosowania obsługi konduktorskiej, miejsce dla konduktora umieszczono w tylnej części pojazdu, tuż za drugimi drzwiami. Wsiadanie do pojazdu odbywało się drugimi drzwiami a wysiadali pierwszymi. Pierwsze 5 sztuk przybyło do Warszawy w sierpniu 1948 roku, kolejne 10 w październiku a ostatnie 5 w grudniu tego samego roku. Otrzymały numery taborowe z zakresu 281-300 i skierowano do obsługi linii E, M i O. Wadami pojazdów było bardzo słabe podwozie oraz bardzo zawodne silniki. Dodatkowo kierowcy narzekali na bardzo trudne prowadzenie. Przez to podjęto decyzję o wycofaniu autobusów z obsługi liniii i ich sprzedaży w czerwcu 1949 do przedsiębiorstwa Śląskie Linie Komunikacyjne.

 

Dane techniczne
Długość 9250 mm
Szerokość 2450 mm
Wysokość 3000 mm
Rozstaw osi brak danych
Drzwi 1-2-0
Ilość miejsc siedzących 35
Ilość miejsc ogółem 50
Wysokość podłogi brak danych
Silnik
Silnik Panhard
Pojemność dm3 brak danych
Moc 90 KM
Skrzynia biegów HL
Liczba przełożeń 4
ABS / ASR / EBS / ESP Nie / Nie / Nie / Nie

 

 

 

Linki zewnętrzne:

Tubauto (Omni-Bus, archiwum)

 

 

 

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com

Poprawiony (wtorek, 12 marca 2019 22:22)